همه چیز درباره موسیقی الکترونیک

موسیقی الکترونیک گونه‌ای از موسیقی است که در مراحل تهیه آن از سازهای الکترونیک و فناوری موسیقی الکترونیک استفاده می‌شود یا در تولید صداها از ادوات آکوستیک استفاده نمی‌شود. به‌طور کلّی فرق عمدهٔ آن با انواع دیگر موسیقی در نوع صدای ساخته‌شده به‌وسیلهٔ ابزار الکترونیکی است.


نمونه‌هایی از دستگاه‌های تولید صدای الکترومکانیکی شامل تل‌هارمونیوم، ارگ هموند و گیتار الکتریک می‌باشد. همچنین برای تهیه صدای کاملاً خالص الکترونیک می‌توان از دستگاه‌های ترمین، سینث‌سایزر و رایانه بهره برد. موسیقی الکترونیک عموماً به صورت بیکلام می‌باشد.



در موسيقی الکترونيک اصیل هرگز از صداها و سازهای اکوستيکی به طور مرسوم استفاده نمی شود. صداها يا از پايه توسط مدارهای الکترونيکی مانند سینتی سایزر توليد می شود و يا در روشی ديگر با نمونه گیری از صدای سازهای اکوستيکی و یا آوای انسان توسط تکنولوژی صدای دیجیتال و پخش آنها توسط نرم افزارها در محدوده ای خارج از محدوده فرکانسی طبیعی و همچنین استفاده از افکتهای گوناگون روی سمپل ها، صدا هایی خلق می شوند که هرگز پیش از این شنیده نشده اند.



به طور مثال Klaus Schulze (آهنگساز آلمانی) در قطعات موسیقی خود از صداهايی خارج از وسعت صدای خواننده و گيتار الکتريک استفاده می کند يا ملودی يکی از قطعات آهنگساز آمريکايی، خانم Wendy Carlos توسط صدایی اجرا می شود که در ابتدا شبیه صدای ابوا و بعد کم کم به صدای ويلنسل تبديل مي گردد.



کاملا” مشخص است که انجام چنين کاري با استفاده از سازهاي اکوستيک امکان پذير نيست و به عبارتی می توان گفت موسيقی الکترونيک ادامه جنبش آوانگارد در موسيقی می باشد. به همين دليل آهنگسازان در قيد و بند شناخته شده و ثابتی از نظر سبک و فرم و اکوستيک بودن موسيقی نيستند.

تاریخچه سازهای الکترونیکی :

موسیقی الکترونیک، حاصل ترکیب خلاقیت و دانش موسیقیدان ها به اضافه علم الکترونیک است و غالبا صدایی که در این نوع از قطعات می شنویم، با صدای مورد استفاده در موسیقی غیر الکترونیک (آکوستیک) تفاوت دارد. تاریخچه سازهای الکترونیکی، به سه دهه تقسیم میشود:



دهه 1300 تا 1310 شمسی:

در این دهه ، یک از پیش گام های تولید صدای الکترونیک به نام "لئون ترمین" (Leon Theremin)، سازی به نام "ترمین" را ساخت که در همان دوره در بسیاری از کنسرت ها و انواع موسیقی های فیلم مورد استفاده قرار گرفت. این ساز، صدای لطیف و نرمی داشته و از این جهت، طرفداران زیادی را به سوی خود جذب کرد. همچنین، نوازنده این ساز می توانست با استفاده از حرکت سریع دست به عقب و جلو، افکت هایی مانند ویبراتو (vibrato) و پورتامنتو (protamento) ایجاد کند.



دهه 1330 شمسی:

در این دهه، دانشگاه پرینستون موفق به ساخت سینت سایزرهای عظیمی شد. همچنین، موسیقیدان های بزرگ از این کامپیوتر برای تولید صداهای خاص و غیر اکوستیکی استفاده کردند. در این دوره، مراکز تجاری مهمی مانند رادیو بریکس از این ساز بهره شدند. علاوه بر این، مبتکرین و موسیقیدان هایی مانند میلتون بابیت ، ماریو دیوبدوفسکی و ولادیمیر یوساچوسکی از این ساز برای تولید موسیقی استفاده کردند.



دهه 1340 شمسی:

در دهه 1340 شمسی، سینت سایزرها، رشد و توسعه پیدا کرده و این دوران، به نوعی انقلاب تجاری تولید سازهای الکترونیکی محسوب می شود. همچنین، در این دوره، اولین نسل سینت سایزرهای دارای کیبورد به وجود آمدند که می توانستند با استفاده از تغییر پارامترهای تولید کننده صدا (tone generator) ، صدای منحصر به فردی را تولید کنند.

سازهای الکترونیک:

ساز الکترونیک سازی است که صدا را به روش الکترونیک ایجاد یا تقویت می کند. اختراع اولین نمونه های این سازها به ۱۹۰۴ بر می گردد، اما از دهه ۱۹۵۰ به بعد تاثیری چشمگیر بر موسیقی داشته اند. امروزه تکنولوژی الکترونیک و تکنولوژی کامپیوتر به سرعت پیشرفت کرده، پیوسته متحول شده و به گونه ای فزاینده درهم آمیخته شده اند.



سازهایی تقویت شده مانند پیانو، ارگ و گیتار الکتریکی نیز سینتی سایزر، کامپیوتر و یا ترکیب تمام آن ها از جمله سازهای الکتریکی هستند که برای اجرا و ساخت موسیقی به کار می روند.

برای تولید و آموزش ساخت موسیقی الکترونیک می‌توان گفت که از سازهایی استفاده می شود که به واسطه آن موسیقی الکترونیک نیز ساخته می‌شود:

اّرگان

لانچ پد

گیتار الکتریک

میدی کنترلرها

سینتی سایزرها
سبکهای موسیقی الکترونیک:

برِیک بیت (Beakbeat): این موسیقی با بکارگیری از الگوی اصلی ریتم درام ۴/۴ شناخته شده است.



دیسکو (Disco): این سبک صدای وکال (خواننده) پیوسته بلندی بر روی یک الگوی ریتمیک خاص دارد.



هاوس (House) : موسیقی هاوس نوعی از موسیقی رقص است که مخلوطی از دیسکو و موسیقی سول محسوب می شود.



پراگرسیو (Progressive): موسیقی پراگرسیو جنبه‌های خاصی از موسیقی هاوس را بکار می گیرد، با تفاوت که یک ساختار منحصر به فرد ارائه می‌کند. هیچ ورسی نمی‌یابید (Verse)، بلکه صرفا یک شکل‌گیری، اوج و همچنین یک پایان را می شنوید.



تکنو (Techno): یکی از محبوب‌ترین سبک های موسیقی الکترونیک است، تکنو در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک یک موسیقی رقص تکامل یافت.



موسیقی امبینت (Ambient): این موسیقی برای ساختن یک تصویر یا حتی یک اثر ساخته می شود و معمولاً آن را از نوع افکتهایی که در آن استفاده می شود می شناسند.



ترنس (Trance): این موسیقی یک موسیقی جشن پر قدرت بر اساس عبارات ترکیبی مکرر همراه با افزایش تدریجی مکرر است.



الکترونیکا (Electronica): الکترونیکا در مجموع به عنوان موسیقی پیش‌زمینه و همچنین پس‌زمینه استفاده می‌شود، با این حال دارای چند زیرشاخه است که این روزها به عنوان موسیقی رقص نیز در نظر گرفته می شوند.



اینداستریال (Industrial): به یک سبک شدید از موسیقی اشاره دارد، اینداستریال جدید معمولاً با بسیاری از دیگر شاخه های سنتی موسیقی مانند «اینداستریال راک» یا شاید «اینداستریال متال» همراه می‌شود.



درام اند بیس (Drum and Bass): این موسیقی دقیقاً یک نوع آهنگ رقص است که با ریتمی بسیار سریع با یک خط بیس بزرگ و حجیم ساخته شده است.



داون تمپو (Down Tempo): در این سبک، موسیقی با آرامش تزئین می‌شود و اغلب این سبک آهنگها ضربی هیپنوتیزم کننده دارند.



الکترو (Electro): این موسیقی ترکیبی از صدای سینت سایزرها (synthesizers) همراه با مزه هایی از ضرب های فانک می باشد.



یو کی گاراژ (UK Garage): در بریتانیا آغاز شده و همچنین از نوادگان ملودی‌های هاوس است. قابلیت‌های یوکی گاراژ ریتم‌ های کوبشی و همچنین کیک درام با صداهای استثنایی خود است.



هاردکور (Hardcore): این موسیقی از نارسایی تونال در نت‌های موسیقی و الگوهای ضرب تند خلاصه شده است.

تنظیم کنندگان مطرح در موسیقی الکترونیک جهان:

اسکریلکس (Skrillex)

مارتین گریکس (Martin Garrix)

تییستو (Dj Tiesto)

افروجک (Afrojack)

ددماوس (Dead Mau5)

(Avicii (RIP

و غیره



تنظیم کنندگان مطرح در موسیقی الکترونیک ایران:

در ایران هم موسیقی الکترونیک و البته آموزش موسیقی الکترونیک طرفداران بسیاری دارد و افرادی مطرح هستند که به صورت حرفه ای موسیقی الکترونیک را در سبک‌های مختلف دنبال می کنند:

مهدیار آقاجانی

سیروان خسروی

سعید دهقان

احسان آتور

و غیره